Në jetën time gjithçka po shkonte mirë, por unë nuk u ndjeva mirë

Ndonjëherë ndryshimi nuk fillon me një vendim të qartë, por me një ndjenjë që është e vështirë të shpjegohet. Kështu na thotë një nga pacientët e parë kohët e fundit në klinikën tonë. Nga jashtë, jeta e tij nuk paraqiste probleme të dukshme. Ai punonte, mbante rutinën e tij dhe vazhdonte me mjedisin e tij shoqëror.

Megjithatë, brenda situatës ishte shumë ndryshe.

"Në fakt, gjithçka po shkonte mirë në jetën time, por nuk u ndjeva mirë. As nuk e mbaj mend saktësisht se kur kam arritur në këtë pikë.”

Kjo frazë, shpjegon ai, përmbledh fillimin e të gjithave. Nuk kishte asnjë moment konkret, por një proces progresiv në të cilin ajo pushoi së qeni fare e njohur.

"Fillova të ndihesha më i pasigurt duke folur me njerëzit"

Me kalimin e kohës, ky shqetësim filloi të pasqyrohej në sjelljen e tij të përditshme. Situatat që dikur ishin të natyrshme filluan të bëhen të parehatshme.

“Dikur ishte më e qetë. Pastaj ndryshova pak nga pak. Fillova të ndihesha më i pasigurt duke folur me njerëzit.”

Sipas tij, nuk ishte vetëm një çështje emocionale. Imazhi i tij filloi të ndikonte drejtpërdrejt në besimin e tij. Kjo pasiguri, pak nga pak, filloi të kushtëzonte mënyrën e tyre të lidhjes.

Momenti kyç: "Ai person isha unë... por ai nuk ishte"

Pika e kthesës erdhi papritur. Duke shqyrtuar fotografitë e vjetra, ai u përball me një version të vetes që ndjeu se ishte shumë larg.

“Një ditë shikova fotografitë e mia të vjetra. Ai person isha unë... por në të njëjtën kohë ai nuk ishte."

Ai moment shënoi para dhe pas. Ai nuk pa vetëm një ndryshim fizik. Ai ndjeu një distancë më të thellë.

"Në atë moment e pyeta veten: kur fillova të mbyllem kaq shumë?"

Kjo pyetje ishte fillimi i një reflektimi më serioz.

"Doja ta bëja për vete, jo për të tjerët"

Prej andej, pacienti vendosi të mos vepronte me nxitim. Ai mori kohë për të hulumtuar dhe për të kuptuar opsionet e tij.

“Nuk e mora vendimin menjëherë. Hulumtova, reflektova, sepse doja ta bëja për vete, jo për të tjerët.”

Brenda këtij procesi, filloi të merrej në konsideratë edhe një ndryshim fizik. Pas analizimit të alternativave të ndryshme, ajo vendosi t 'i nënshtrohet transplantimit të flokëve në klinikën tonë si pjesë e atij procesi personal.

Para se të fillosh, prano se kishe dyshime.

"Sinqerisht, shpresoja për një proces më të vështirë."

Megjithatë, përvoja ishte e ndryshme nga ajo që imagjinoja:

"Por ishte shumë më e thjeshtë nga sa e imagjinoja."

"Nuk ndryshoi vetëm pamjen time"

Me kalimin e kohës, ndryshimi filloi të reflektohej përtej fizikut. Pacienti këmbëngul se gjëja më e rëndësishme nuk ishte rezultati i dukshëm, por mënyra se si ai filloi të ndihej.

“Nuk më ndryshoi vetëm pamjen. Ndryshoi mënyrën se si e shoh veten.”

Ky transformim u bë i dukshëm në jetën e tij të përditshme.

"Tani ndihem më rehat kur flas me njerëzit. Nuk i shmang më fotografitë.”

Fraza që përmbledh gjithçka

Ka një frazë që, sipas tij, përcakton të gjithë procesin:

“Po ikja nga vetja më parë. Nuk ndihem më kështu."

"Ishte si të kthehesha te vetja"

Sot, pacienti nuk e përshkruan përvojën si një ndryshim të thjeshtë estetik. Ai e interpreton atë si një rikthim personal.

“Nuk ishte thjesht një ndryshim. Ishte si të kthehesha te vetja.”

Përvoja e tyre pasqyron diçka që, siç shpjegojnë nga klinika, përsëritet në shumë raste: kur ndryshimi fizik përputhet me një vendim personal, ndikimi shkon përtej asaj që është e dukshme.

Dëshiron të dish të gjitha detajet e procesit?

Nëse po konsideroni një ndryshim të ngjashëm dhe doni të kuptoni çdo fazë të trajtimit të flokëve, nga vlerësimi fillestar deri te rezultatet, mund të hysh në të gjitha informacionet këtu.